همیشه فکر میکردم کسی که از من چند سال بزرگتره دیگه همه چی براش دیره و من خیلی خوشحالم که جای اون نیستم ولی هی به مرور به ادمهایی که دربارشون اینجوری فکر میکردم میرسم و میفهمم که نه بابا اصلا اینطور نیست. هرچی هم که بزرگتر میشی فقط جسمت شکسته تر میشه ولی روحت متعالی میشه و هنوز شاید افکارت همون افکار نوجوون یا جوون دیروزه برا همینه گاهی خیلی از بزرگترها رفتارای بچه گونه دارن 😀😀😀 مثلا خودن من هنوز عاشق کارتون دیدن و ‌کنجکاوی تو‌کارهای مختلفم و دوست دارم تجربه شون کنم.البته اینم هست که ممکنه بخاطر انجام ندادن خیلی از کارها و تلاش نکردن برای رسیدن به اهدافی که داشتیم دچار افسردگی بشیم.پیشنهاد میکنم تو‌هر سنی که هستی تنبلی رو بذاری کنار و برای اهدافت تلاش بیشتری کنی.تلاش کردن برای رسیدن به ارزوها بهتر از اینه که تنبلی کنی و بعدا هی حسرت بکشی...حتی همسنای ماهم قطعا تو سنین بالاتر پشیمون میشن که چرا هی فکر میکردن دیر شده و ازشون گذشته و نا امیدانه همه چیو‌میذارن کنار، واقعا هیچ وقت دیر نیست هیچوقتتتتت...